Δευτέρα 23 Μαρτίου 2015

Τσαγκαροδευτέρα....


Μερικές μέρες απλά δεν πάνε όπως τις περιμένεις...

Εκεί που καθόμουν ήσυχη ήσυχη και έπαιρνα τον πρωινό υπνάκο μου ακούω το κουδούνι! Γέιιιιι!!!!!!!!!!!!!!



















Τρέχω στα σκαλιά και αντικρύζω τους Βαγγοράνια μαζί με το 2,5 ετών βλαστάρι τους aka Μιχαλάκης aka Bad News!!!






Και ήταν όντως bad news όταν το βλαστάρι είχε τη φαεινή ιδέα να με πάει βόλτα (τρομάρα του...εδώ δεν μπορεί να πάει βόλτα τον εαυτό του!) και όλοι οι υπόλοιποι το βρήκαν τόοοσο χαριτωμένο!!!!!

Απορώ.... Απλά απορώ!!!!!!
Κι έτσι άρχισε το μαρτύριό μου...

Προσπαθησα να φύγω με μαεστρία, έκανα την καλή, έκατσα να βγω φωτογραφία αλλά.... όλα έχουν και τα όριά τους....!!!!
ENOUGH!

 Αποφάσισα να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου! R.E.S.P.E.C.T. Find out what it means to me!!!!!!



KAI ΙΔΟΥ! ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΙΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ!!!






23 Μαρτίου ή αλλιώς η παγκόσμια ημέρα μετερεωλογίας

 Accuweather 9 βαθμούς και cloudy.Ζούπερ!!!
Ξαμολιέμαι επιτέλους για πρωϊνή βόλτα με το μάτι να έχει επανέλθει σημαντικά μετά τη χθεσινή επιπεφυκίτιδα.Τι cloudy?Ψιλόβροχο έχει.Δεν πειράζει όμως.Μου κάνει!Αφού ξεμπερδεύω με τα απολύτως απαραίτητα στο 2λεπτο οδεύω προς παραλιακή..


 Το ψιλόβροχο καλά κρατεί χωρίς να είναι ενοχλητικό και θέλω να τα μυρίσω όλα.Ιδίως την ασπρόμαυρη αδεσποτίνα(στάνταρ Γέτη),η οποία αναγνωρίζει το Bill M και μας πλησιάζει.


 Όμως την περιτριγυρίζουν 3 αρσένικα τα οποία μάλλον δεν είναι μόνο για socialise.Υπάρχει ένταση μεταξύ τους και αντανακλαστικά σηκώνω τρίχα ράχης.Αλίκη φοβάμαι ότι σε κάνα δίμηνο θα πάρεις κουτάβια στη Σπάρτη και στο Βλαχιώτη..


 Την κάνω γρήγορα από εκεί και το παίζω μοντέλο καθώς είμαι φωτογενής μαυρομούρης..




 Στο πορτοφόλιο μου έχω και μερικές τρέχα γύρευε.Ήδη ακούω μια φωνή από το ασύμμετρα κουρεμένο,κοκκινόμαλλο κεφάλι να λέει στο xxl:ώρες ώρες βγάζεις κάτι μ@&$!#ς ...


 Το ψιλόβροχο όμως γίνεται κανονική μπόρα και ψάχνω να βρω στέγαστρο.Σε ευχαριστώ accuweather,μέσα έπεσες!!


 Τελικά σε στάση τραμ κατέληξα γιατί η πρώτη επιλογή ήταν ολίγο σουρωτήρι.Ευτυχώς δεν κράτησε πολύ η βροχή και τελείωσα με νορμάλ ρυθμό τη βόλτα μου.


  Εν κατακλείδι,πρωίνο περπάτημα με ψιλόβροχο και μουσικούλα rules!!

                                 



Σάββατο 21 Μαρτίου 2015

38?Μάτι θα 'ναι..

 Αφύπνιση και περιμένω τον αρχηγό της αγέλης για να ξεκινήσω τη ρουτίνα μου.Αυτήν τη φορά όμως σέρνει το σαρκίο του εις τον καναπέ.Τι να κάνω?Ακολουθώ..


 Οι ώρες περνούν και με ζώνουν τα φίδια.Τι θα γίνει?Δε θα βγω έξω?Δε θα περπατήσω?Δε θα τρέξω?Δε θα τραβώ απο το λουρί το xxl κεφάλι(που γίνεται αγενέστατο όταν συμβαίνει αυτό?)
Δε θα κοινωνικοποιηθώ?Ω ρε φίλε...Εδώ θα αράξουμε ακόμα..


 Παρά το διακριτικό(κατ'εμέ - το xxl κεφάλι διαφωνεί) και ανεπαίσθητο σε dB κλαψούρισμα μου,ο Bill M μουρμουρά κάτι ακαταλαβίστικο και μου 'ρχεται ένα παιχνίδι στα πόδια.Επιτέλους!!


  Το δαγκώνω και τρέχω στο σαλόνι.Είναι δικό μου και δε θα ηρεμήσω μέχρι να το δω να γίνεται σμπαράλια.Είναι θέμα τιμής και αξιοπρέπειας να το διαλύσω.Αυτό εκεί όμως..Αντιστέκεται και έχει το θράσος να βγάζει αέρα όταν το δαγκώνω.Τα νεύρα μου!!!


 Παρεμπιπτόντως να πω χρόνια πολλά στη ΡΙΝ.Πολύχρονη και πάντα ευτυχισμένη!!!


 Προχωρά η ημέρα σε αυτήν την απελπιστική κατάσταση αργά και βασανιστικά.Ήρθε το απόγευμα και ουδεμία αλλαγή..Πόσες ώρες να δαγκώνεις μια μπάλα?Να κυνηγάς την ουρά σου?Να δαγκώνεις τα νύχια σου?Να γλύφεις (λογοκρισία)?Να κοιμάσαι?Να σε ξυπνά με θράσος και να σε βγάζει φωτογραφία?Πάει καλά?Αν κρίνω από το ζεστό ποδάρι μάλλον όχι...


 Άρχισε να σουρουπώνει και το xxl κεφάλι δεν κάνει καμία κίνηση καλής θέλησης για να την κάνουμε από εδώ.Σηκώνεται(που και που)και επιστρέφει γρήγορα στον καναπέ με χρωματιστο νερό που αχνίζει.Εύρηκα!Θα πάρω την κουταβόφατσα και θα γίνω άριστος πρεσβευτής της θλίψης και του οδυρμού...


 Επιτέλους..Σηκώθηκε από τον καναπέ.ΕΕ!Πάει προς το υπνοδωμάτιο.Μα το λουρί και τα σακουλάκια είναι στο χωλ.Θα πηγαίνει να πάρει το μπουφάν και να βάλει παπούτσια.Ξεαγχώσου!!Θα χασμουρηθώ και θα ξυστώ..


 Δεν είναι δυνατόν..Ξάπλωσε.Πλάκα με κάνει?Αυτό ήταν την τρέλα μου?(επιρροη Δωδώνης).ΡΕ!
Σήκω!Έτσι θα με αφήσεις σήμερα?Πάμε να κάνουμε τουλάχιστον τη μικρή βόλτα,τη νυχτερίνη.Κάλα θα περάσουμε,στο υπόσχομαι.Μπορεί να πετύχω και κανένα ατομάκι να μυριστώ.Έσυ θα ακούς τη μουσική σου(μισό τραγούδι Πατς) και εγώ θα...Πάει...Όχι μόνο δε θα βγω σήμερα αλλά ξέχασε να βάλει το breathe right και άρχισε να ροχαλίζει ..


 Να μην πολυγαυγίζω,αυτή η τραγωδία συνεχίστηκε για 4 ημέρες.Τουλάχιστον είχα νερό και φαγητό.4 ημέρες παρέμεινα μέσα στο σπίτι με ολίγα 5λεπτα μέχρι το δρόμο,ίσα για να ξαναμαρκάρω το σημείο μου.Stella C(r)ue(l)di περιμένω να δώσεις τους 5 + 1 τρόπους ενίσχυσης ανοσοποιητικού με βιολογικά προϊόντα,γιατί αν ξαναβιώσω παρόμοια κατάσταση θα κάνω το Ρο να σου ουρήσει τον οινοπνευματί καναπέ...


 Ασπρόμαυρο κεφάλι ελπίζω να πέρασες καλύτερα(the other dog story)

 PS:Με ονόμασαν Μάγγανο για όσους δεν το πήραν χαμπάρι από τον προηγούμενο τίτλο.Έτσι λέγεται η παραλία του χωριού που με βρήκανε(elisabreeze aka the godmother - Love you,miss you etc etc)



+ μερικές φώτος ακόμα από τότε γιατί έχει καλό καιρό σήμερα,τις είχα έτοιμες για το προηγούμενο post και έτσι θέλω!!










Τρίτη 10 Μαρτίου 2015

Η γνωριμία με την Αργώ


Ήταν πρωί τ' Αυγούστου, εγώ στο σπίτι με τ' άλλα 9 αδερφάκια μου και άλλα 10 ετεροθαλή να παίζουμε και να χαζολογάμε κάπου στην Πάτρα.
Είχαμε συχνές επισκέψεις από τότε που γεννηθήκαμε. Καταπώς έλεγαν ήμασταν λαμπρά και πολυπόθητα αστεράκια!







Εκείνη όμως ήταν η μέρα που διάλεξαν εμένα (!) ,που με έβαλαν σε ένα ιδιαίτερα ψηλό αμάξι και που ψιθύρισε μια αντρική φωνή στο αυτάκι μου: "Το όνομά σου είναι Αργώ!"
Όχι ότι το κατάλαβα εκείνη τη στιγμή αλλά ,οκ, έξυπνο κοριτσάκι είμαι, μαθαίνω γρήγορα!


























Πέρασαν πολλές ώρες μέχρι να φτάσουμε στο καινούριο μου σπίτι (αφού περάσαμε από ένα τέλειο pet shop και μου πήραν όσα παιχνίδια μπόρεσα να δαγκώσω!)
Ήμουν μια μικρή κυρία σ΄όλη τη διαδρομή, αλλά πόσο να κρατηθώ; Κατούρησα πάνω στο ξανθό κορίτσι που με έιχε αγκαλιά (λίγο πιο σφιχτή από τα γούστα μου -δε γνωριζόμαστε κι από χθες, εντάξει;)








Δε μου γέμισαν από την αρχή το μάτι (ναι, αυτό με το σημάδι) να πω την αλήθεια διότι τι πιστεύετε ότι μου έκαναν μόλις φτάσαμε;; ΜΠΑΝΙΟ! ΜΠΛΙΑΧ!!!


Ευτυχώς μετά είχε φαγητό, ύπνο κι όνειρα γλυκά...
Μια χαρά θα περάσουμε....