Αφύπνιση και περιμένω τον αρχηγό της αγέλης για να ξεκινήσω τη ρουτίνα μου.Αυτήν τη φορά όμως σέρνει το σαρκίο του εις τον καναπέ.Τι να κάνω?Ακολουθώ..
Οι ώρες περνούν και με ζώνουν τα φίδια.Τι θα γίνει?Δε θα βγω έξω?Δε θα περπατήσω?Δε θα τρέξω?Δε θα τραβώ απο το λουρί το xxl κεφάλι(που γίνεται αγενέστατο όταν συμβαίνει αυτό?)
Δε θα κοινωνικοποιηθώ?Ω ρε φίλε...Εδώ θα αράξουμε ακόμα..
Παρά το διακριτικό(κατ'εμέ - το xxl κεφάλι διαφωνεί) και ανεπαίσθητο σε dB κλαψούρισμα μου,ο Bill M μουρμουρά κάτι ακαταλαβίστικο και μου 'ρχεται ένα παιχνίδι στα πόδια.Επιτέλους!!
Το δαγκώνω και τρέχω στο σαλόνι.Είναι δικό μου και δε θα ηρεμήσω μέχρι να το δω να γίνεται σμπαράλια.Είναι θέμα τιμής και αξιοπρέπειας να το διαλύσω.Αυτό εκεί όμως..Αντιστέκεται και έχει το θράσος να βγάζει αέρα όταν το δαγκώνω.Τα νεύρα μου!!!
Παρεμπιπτόντως να πω χρόνια πολλά στη ΡΙΝ.Πολύχρονη και πάντα ευτυχισμένη!!!
Προχωρά η ημέρα σε αυτήν την απελπιστική κατάσταση αργά και βασανιστικά.Ήρθε το απόγευμα και ουδεμία αλλαγή..Πόσες ώρες να δαγκώνεις μια μπάλα?Να κυνηγάς την ουρά σου?Να δαγκώνεις τα νύχια σου?Να γλύφεις (λογοκρισία)?Να κοιμάσαι?Να σε ξυπνά με θράσος και να σε βγάζει φωτογραφία?Πάει καλά?Αν κρίνω από το ζεστό ποδάρι μάλλον όχι...
Άρχισε να σουρουπώνει και το xxl κεφάλι δεν κάνει καμία κίνηση καλής θέλησης για να την κάνουμε από εδώ.Σηκώνεται(που και που)και επιστρέφει γρήγορα στον καναπέ με χρωματιστο νερό που αχνίζει.Εύρηκα!Θα πάρω την κουταβόφατσα και θα γίνω άριστος πρεσβευτής της θλίψης και του οδυρμού...
Επιτέλους..Σηκώθηκε από τον καναπέ.ΕΕ!Πάει προς το υπνοδωμάτιο.Μα το λουρί και τα σακουλάκια είναι στο χωλ.Θα πηγαίνει να πάρει το μπουφάν και να βάλει παπούτσια.Ξεαγχώσου!!Θα χασμουρηθώ και θα ξυστώ..
Δεν είναι δυνατόν..Ξάπλωσε.Πλάκα με κάνει?Αυτό ήταν την τρέλα μου?(επιρροη Δωδώνης).ΡΕ!
Σήκω!Έτσι θα με αφήσεις σήμερα?Πάμε να κάνουμε τουλάχιστον τη μικρή βόλτα,τη νυχτερίνη.Κάλα θα περάσουμε,στο υπόσχομαι.Μπορεί να πετύχω και κανένα ατομάκι να μυριστώ.Έσυ θα ακούς τη μουσική σου(μισό τραγούδι Πατς) και εγώ θα...Πάει...Όχι μόνο δε θα βγω σήμερα αλλά ξέχασε να βάλει το breathe right και άρχισε να ροχαλίζει ..
Να μην πολυγαυγίζω,αυτή η τραγωδία συνεχίστηκε για 4 ημέρες.Τουλάχιστον είχα νερό και φαγητό.4 ημέρες παρέμεινα μέσα στο σπίτι με ολίγα 5λεπτα μέχρι το δρόμο,ίσα για να ξαναμαρκάρω το σημείο μου.Stella C(r)ue(l)di περιμένω να δώσεις τους 5 + 1 τρόπους ενίσχυσης ανοσοποιητικού με βιολογικά προϊόντα,γιατί αν ξαναβιώσω παρόμοια κατάσταση θα κάνω το Ρο να σου ουρήσει τον οινοπνευματί καναπέ...
Ασπρόμαυρο κεφάλι ελπίζω να πέρασες καλύτερα(the other dog story)
PS:Με ονόμασαν Μάγγανο για όσους δεν το πήραν χαμπάρι από τον προηγούμενο τίτλο.Έτσι λέγεται η παραλία του χωριού που με βρήκανε(elisabreeze aka the godmother - Love you,miss you etc etc)
+ μερικές φώτος ακόμα από τότε γιατί έχει καλό καιρό σήμερα,τις είχα έτοιμες για το προηγούμενο post και έτσι θέλω!!
Οι ώρες περνούν και με ζώνουν τα φίδια.Τι θα γίνει?Δε θα βγω έξω?Δε θα περπατήσω?Δε θα τρέξω?Δε θα τραβώ απο το λουρί το xxl κεφάλι(που γίνεται αγενέστατο όταν συμβαίνει αυτό?)
Δε θα κοινωνικοποιηθώ?Ω ρε φίλε...Εδώ θα αράξουμε ακόμα..
Παρά το διακριτικό(κατ'εμέ - το xxl κεφάλι διαφωνεί) και ανεπαίσθητο σε dB κλαψούρισμα μου,ο Bill M μουρμουρά κάτι ακαταλαβίστικο και μου 'ρχεται ένα παιχνίδι στα πόδια.Επιτέλους!!
Το δαγκώνω και τρέχω στο σαλόνι.Είναι δικό μου και δε θα ηρεμήσω μέχρι να το δω να γίνεται σμπαράλια.Είναι θέμα τιμής και αξιοπρέπειας να το διαλύσω.Αυτό εκεί όμως..Αντιστέκεται και έχει το θράσος να βγάζει αέρα όταν το δαγκώνω.Τα νεύρα μου!!!
Παρεμπιπτόντως να πω χρόνια πολλά στη ΡΙΝ.Πολύχρονη και πάντα ευτυχισμένη!!!
Προχωρά η ημέρα σε αυτήν την απελπιστική κατάσταση αργά και βασανιστικά.Ήρθε το απόγευμα και ουδεμία αλλαγή..Πόσες ώρες να δαγκώνεις μια μπάλα?Να κυνηγάς την ουρά σου?Να δαγκώνεις τα νύχια σου?Να γλύφεις (λογοκρισία)?Να κοιμάσαι?Να σε ξυπνά με θράσος και να σε βγάζει φωτογραφία?Πάει καλά?Αν κρίνω από το ζεστό ποδάρι μάλλον όχι...
Άρχισε να σουρουπώνει και το xxl κεφάλι δεν κάνει καμία κίνηση καλής θέλησης για να την κάνουμε από εδώ.Σηκώνεται(που και που)και επιστρέφει γρήγορα στον καναπέ με χρωματιστο νερό που αχνίζει.Εύρηκα!Θα πάρω την κουταβόφατσα και θα γίνω άριστος πρεσβευτής της θλίψης και του οδυρμού...
Επιτέλους..Σηκώθηκε από τον καναπέ.ΕΕ!Πάει προς το υπνοδωμάτιο.Μα το λουρί και τα σακουλάκια είναι στο χωλ.Θα πηγαίνει να πάρει το μπουφάν και να βάλει παπούτσια.Ξεαγχώσου!!Θα χασμουρηθώ και θα ξυστώ..
Δεν είναι δυνατόν..Ξάπλωσε.Πλάκα με κάνει?Αυτό ήταν την τρέλα μου?(επιρροη Δωδώνης).ΡΕ!
Σήκω!Έτσι θα με αφήσεις σήμερα?Πάμε να κάνουμε τουλάχιστον τη μικρή βόλτα,τη νυχτερίνη.Κάλα θα περάσουμε,στο υπόσχομαι.Μπορεί να πετύχω και κανένα ατομάκι να μυριστώ.Έσυ θα ακούς τη μουσική σου(μισό τραγούδι Πατς) και εγώ θα...Πάει...Όχι μόνο δε θα βγω σήμερα αλλά ξέχασε να βάλει το breathe right και άρχισε να ροχαλίζει ..
Να μην πολυγαυγίζω,αυτή η τραγωδία συνεχίστηκε για 4 ημέρες.Τουλάχιστον είχα νερό και φαγητό.4 ημέρες παρέμεινα μέσα στο σπίτι με ολίγα 5λεπτα μέχρι το δρόμο,ίσα για να ξαναμαρκάρω το σημείο μου.Stella C(r)ue(l)di περιμένω να δώσεις τους 5 + 1 τρόπους ενίσχυσης ανοσοποιητικού με βιολογικά προϊόντα,γιατί αν ξαναβιώσω παρόμοια κατάσταση θα κάνω το Ρο να σου ουρήσει τον οινοπνευματί καναπέ...
Ασπρόμαυρο κεφάλι ελπίζω να πέρασες καλύτερα(the other dog story)
PS:Με ονόμασαν Μάγγανο για όσους δεν το πήραν χαμπάρι από τον προηγούμενο τίτλο.Έτσι λέγεται η παραλία του χωριού που με βρήκανε(elisabreeze aka the godmother - Love you,miss you etc etc)
+ μερικές φώτος ακόμα από τότε γιατί έχει καλό καιρό σήμερα,τις είχα έτοιμες για το προηγούμενο post και έτσι θέλω!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου