Η γνωριμία με το Μάγγανο

 Πρώτη Σεπτέμβρη ή αλλιώς η ημέρα της σακούλας...

 Δε θυμάμαι πόσες ώρες ήμουν δεμένος(πόδια - λαιμός) και παρατημένος μέσα σε μια νάιλον τσάντα supermarket σαν κονσέρβα,κάτω από τον ήλιο.Θυμάμαι όμως να έρχεται η παναδερφή,να με αγκαλιάζει χωρίς δεύτερη σκέψη και να με παίρνει μαζί της,βρίζοντας μια μουστακαλού κυρία και τον υιό της..Μετά βρέθηκα σε μια κούτα φελιζόλ με νερό και φαγητό.

Ταυτόχρονα,ενώ προσπαθούσα να καταλάβω τι γίνεται(για την ακρίβεια τι μου γίνεται),συνειδητοποίησα οτι εκτός από την παναδερφή,τριγύρω ήταν άλλα 3 κεφάλια(2 medium και 1 xxl).Ξαφνικά μέσα στο χαμό και τις φωνές ακούω μια βαθειά ανάσα και ένα πανέμορφο(ok breeze?)ασπρόμαυρο κεφάλι.Ενστικωδώς έκανα ΝΙΑΦ και προσπάθησα να τη δαγκώσω(ακόμα δεν το έχω ξεπεράσει τελείως).Το xxl κεφάλι άρχισε να λέει ότι κάνω σα δαιμονισμένη νυχτερίδα και να μουρμουρά ότι αν είμαι μεσαίος,θα με κρατήσει.Το ξανθό medium κεφάλι δεν άρθρωνε λέξη άπο τη χαρά του και το έτερο medium με το καπέλο με τους λυκανθρώπους έλεγε βρε τον κόπρο(μέτα απο κανα τρίμηνο πρέπει να ξανάκουσα καλή κουβέντα από αυτόν το φιλόζωο) και πως θα τους γ^*#@ω τον ύπνο από την κλάψα μου(δεν είχε άδικο σε αυτό να πω την αλήθεια)..
  Σιγά σιγά ξεμύτισα από την κούτα και άρχισα να εξερευνώ το σπίτι και την αυλή.

 Η Αργώ (the other dog story) δεν το πίστευε οτι από το πουθενά βρέθηκε άλλο ένα τετράποδο στο χώρο της και έπεσε σε κατατονία.Με αποδέχθηκε όμως σύντομα και μου συμπεριφερόταν άψογα παρόλο που η μελαγχολία και το βλέμμα WTF κράτησαν μερικά 24ωρα..

 Την επόμενη μέρα με πήγαν στο δημότικο κτηνίατρο μετά απο τηλεφωνικό ραντεβού.Αυτός είπε τα δικά του(είμαι πεινασμένος και θέλω ασβέστιο/ΦΑ) και ότι θα γίνω μεσαίος.Το xxl κεφάλι μουρμούρισε πως θα με αναλάβει και άρχισανε όλοι να λένε ονόματα.....