Ήταν πρωί τ' Αυγούστου, εγώ στο σπίτι με τ' άλλα 9 αδερφάκια μου και άλλα 10 ετεροθαλή να παίζουμε και να χαζολογάμε κάπου στην Πάτρα.
Είχαμε συχνές επισκέψεις από τότε που γεννηθήκαμε. Καταπώς έλεγαν ήμασταν λαμπρά και πολυπόθητα αστεράκια!
Εκείνη όμως ήταν η μέρα που διάλεξαν εμένα (!) ,που με έβαλαν σε ένα
ιδιαίτερα ψηλό αμάξι και που ψιθύρισε μια αντρική φωνή στο αυτάκι μου: "Το όνομά σου είναι Αργώ!"
Όχι ότι το κατάλαβα εκείνη τη στιγμή αλλά ,οκ, έξυπνο κοριτσάκι είμαι, μαθαίνω γρήγορα!
Όχι ότι το κατάλαβα εκείνη τη στιγμή αλλά ,οκ, έξυπνο κοριτσάκι είμαι, μαθαίνω γρήγορα!
Πέρασαν πολλές ώρες μέχρι να φτάσουμε στο καινούριο μου σπίτι (αφού περάσαμε από ένα τέλειο pet shop και μου πήραν όσα παιχνίδια μπόρεσα να δαγκώσω!)
Ήμουν μια μικρή κυρία σ΄όλη τη διαδρομή, αλλά πόσο να κρατηθώ; Κατούρησα πάνω στο ξανθό κορίτσι που με έιχε αγκαλιά (λίγο πιο σφιχτή από τα γούστα μου -δε γνωριζόμαστε κι από χθες, εντάξει;)
Ήμουν μια μικρή κυρία σ΄όλη τη διαδρομή, αλλά πόσο να κρατηθώ; Κατούρησα πάνω στο ξανθό κορίτσι που με έιχε αγκαλιά (λίγο πιο σφιχτή από τα γούστα μου -δε γνωριζόμαστε κι από χθες, εντάξει;)
Δε μου γέμισαν από την αρχή το μάτι (ναι, αυτό με το σημάδι) να πω την αλήθεια διότι τι πιστεύετε ότι μου έκαναν μόλις φτάσαμε;; ΜΠΑΝΙΟ! ΜΠΛΙΑΧ!!!
Ευτυχώς μετά είχε φαγητό, ύπνο κι όνειρα γλυκά...
Μια χαρά θα περάσουμε....
Ευτυχώς μετά είχε φαγητό, ύπνο κι όνειρα γλυκά...
Μια χαρά θα περάσουμε....











Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου